ممطعه
لغت نامه دهخدا
( ممطعة ) ممطعة. [ م ُ م َطْ طَ / طِ ع َ ] ( ع ص ) ناقة ممطعةالضرع؛ ماده شتری که پستان وی از شیر پر و روان باشد. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
( ممطعة ) ممطعة. [ م ُ م َطْ طَ / طِ ع َ ] ( ع ص ) ناقة ممطعةالضرع؛ ماده شتری که پستان وی از شیر پر و روان باشد. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).