لغت نامه دهخدا
( ملوکة ) ملوکة. [ م ُ ک َ ] ( ع اِمص ) ملک. ( منتهی الارب ). تملک و تصرف. ملکیت. ( از ناظم الاطباء ). مِلک. گویند: اقر بالملوکة؛ ای بالملک. ( از اقرب الموارد ). || بندگی. عبودیت. ( از ناظم الاطباء ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟