لغت نامه دهخدا
ملقوط. [ م َ ] ( ع ص ) از زمین برگرفته. ( منتهی الارب ) ( آنندراج )( از اقرب الموارد ). || بچه نوزاده بر زمین افکنده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). لقیط و از زمین برگرفته. ( ناظم الاطباء ). کودک نوزادی که بر زمین افکنند و برداشته شود. ج، ملاقیط. ( از اقرب الموارد ).
