ملتهف

کلمه‌ی «ملتهف» در فارسی به معنای آتش زبانه‌زننده یا چیزی که شعله‌ور و آتشین است می‌باشد. این واژه در متون قدیمی و لغت‌نامه‌های کلاسیک مانند دهخدا، آنندراج و ناظم‌الاطباء آمده است و برای توصیف چیزی استفاده می‌شود که دارای شعله و حرارت شدید است یا آتش را زبانه‌ور می‌کند. ملتهف می‌تواند به معنای استعاری نیز به کار رود و برای توصیف اشیاء، افراد یا احساسات پرشور و شعله‌ور نیز مورد استفاده قرار گیرد. در کاربرد فنی و طبیعی، ملتهف به مواد یا اشیائی اطلاق می‌شود که به سرعت می‌سوزند یا شعله‌ای قوی تولید می‌کنند. بار معنایی این واژه غالباً توصیفی و مثبت یا خنثی است و تمرکز آن بر شدت و فوران شعله است. هم‌معنی‌های آن شامل شعله‌ور، آتشین، زبانه‌زن و حرارت‌زا است.