لغت نامه دهخدا
مقویات. [ م ُ ق َوْ وی ] ( ع ص، اِ ) چیزهایی که قوت و توانایی می دهد و توانا می کند. || داروهایی که برقوت و توانایی می افزاید. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مقوی شود.
مقویات. [ م ُ ق َوْ وی ] ( ع ص، اِ ) چیزهایی که قوت و توانایی می دهد و توانا می کند. || داروهایی که برقوت و توانایی می افزاید. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مقوی شود.
( اسم ) جمع مقویه ( مقوی )
ماخوذ از تازی چیزهایی که قوت و توانایی می دهد و توانا می کند.یا داروهایی که قوت و توانایی می افزاید.