لغت نامه دهخدا
( مقساة ) مقساة. [ م َ ] ( ع اِ ) سبب درشتی و سختگی. یقال الذنب مقساة للقلب. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ). سبب درشتی و سختی و سنگدلی. ( ناظم الاطباء ). الذنب مقساة للقلب؛ گناه موجب قساوت قلب است. ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟