لغت نامه دهخدا
( مقریة ) مقریة. [ م َ ری ی َ ] ( ع ص ) صحیفة مقریة؛ نامه خوانده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مَقری و مقروءة شود.
( مقریة ) مقریة. [ م َ ری ی َ ] ( ع ص ) صحیفة مقریة؛ نامه خوانده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مَقری و مقروءة شود.