لغت نامه دهخدا
مقرطس. [ م ُ ق َ طِ ] ( ع ص ) آن تیر که برنشانه آید. ( مهذب الاسماء ). تیر رسانده به نشانه. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || آن که تیر را به نشانه می زند. || آنکه جامه قرطاس مصری دارد. || مالک کاغذ. || دختر سپید کشیده قامت. ( ناظم الاطباء ).
