مغوشک
لغت نامه دهخدا
مغوشک. [ م ُ ش َ ] ( اِ ) راهب ترسایان و آتش پرست و مغ. ( ناظم الاطباء ). دانشمند مجوس. ( از لسان العجم شعوری ج 2 ورق 371 الف ). و رجوع به مدخل قبل شود.
مغوشک. [ م ُ ش َ ] ( اِ ) راهب ترسایان و آتش پرست و مغ. ( ناظم الاطباء ). دانشمند مجوس. ( از لسان العجم شعوری ج 2 ورق 371 الف ). و رجوع به مدخل قبل شود.