لغت نامه دهخدا
مغضف. [ م ُ ض ِ ] ( ع ص ) شب تار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || سست وفروهشته از هر چیزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
مغضف. [ م ُ ض ِ ] ( ع ص ) شب تار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || سست وفروهشته از هر چیزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).