معاجیج

لغت نامه دهخدا

معاجیج. [ م َ ] ( ع ص ) ریاح معاجیج؛ بادهای تند گردانگیز. ( منتهی الارب ) ( ازآنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ضد آن مهاوین است. ( از اقرب الموارد ).