مطعن

مطعن. [ م ِ ع َ ] ( ع ص ) بسیار نیزه زننده و طعن کننده. ج، مطاعن. ( ناظم الاطباء ). مطعان. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به همین کلمه شود.
مطعن. [ م َ ع َ ] ( ع مص ) به نیزه زدن. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به طعن شود. || ( اِ ) محل طعن. ج، مطاعن. ( ناظم الاطباء ).

(مِ عَ ) [ ع. ] (ص. ) بسیار نیزه زننده به دشمن.

نیزه زن.

( صفت ) بسیار طعن زننده بدشمن جمع: مطاعن مطاعین.
به نیزه زدن یا محل طعن جمع مطاعن

بسیار نیزه زننده به دشمن.