لغت نامه دهخدا
مطرون. [ م َ ] ( معرب، اِ ) اسپانیائی، و «ة» [ در آخر عربی آن ] ( مطرونة ). گیاه بج ( شجرةالبج ) یا مشمش بری و میوه آن. «مادرونوآربول » ( درخت مادرون ) «مادرونوفروتا» ( میوه مادرون ): الحنا الاحمر المعروف بعجمیة الاندلس بالمطرونیة. ( از دزی ج 2 ص 600 ). و رجوع به ماده بعد شود.