مطاوح

لغت نامه دهخدا

مطاوح. [ م َ وِ ] ( ع اِ ) جایهای انداختن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || جایهای هلاک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).