لغت نامه دهخدا
مضطفن. [ م ُ طَ ف ِ ] ( ع ص ) از پای خود دنباله خود را زننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). یقال: اضطفن؛ ای ضرب بقدمه مؤخر نفسه. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
مضطفن. [ م ُ طَ ف ِ ] ( ع ص ) از پای خود دنباله خود را زننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). یقال: اضطفن؛ ای ضرب بقدمه مؤخر نفسه. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).