لغت نامه دهخدا
( مصارحة ) مصارحة. [ م ُ رَ ح َ ]( ع مص ) رویاروی دشنام دادن کسی را. ( از منتهی الارب )( آنندراج ). صراح. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || پیدا و آشکار کردن چیزی را که در دل است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). و رجوع به صراح شود. || با کسی کاری کردن روی با روی. ( تاج المصادر بیهقی ). با کسی رویاروی کاری کردن. ( المصادر زوزنی ).
