لغت نامه دهخدا
مشراص. [ م ِ ] ( ع اِ ) آهنی است سرکج که در میانه دو شانه خر، نرم زنند و بخلانند تا تیز رود. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مشراص. [ م ِ ] ( ع اِ ) آهنی است سرکج که در میانه دو شانه خر، نرم زنند و بخلانند تا تیز رود. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).