مشایحه

( مشایحة ) مشایحة. [ م ُ ی َ ح َ ] ( ع مص ) جد کردن در کار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). در کاری جد کردن. ( المصادر زوزنی، یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || پرهیز کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). از چیزی حذر کردن. ( المصادر زوزنی، یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || با هم جنگ کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مقاتله نمودن. ( ناظم الاطباء ).