مستشفع
مترادفها
شفاعتجو، پناهنده
لغت نامه دهخدا
مستشفع. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استشفاع. درخواست کننده از کسی که شفاعت او را نزد کسی دیگر بکند. ( اقرب الموارد ). رجوع به استشفاع شود.
جمله سازی با مستشفع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مؤمن در هنگام دعا، همواره از خداوند میخواهد که پیامبر را به عنوان مستشفع در پیشگاه خود قرار دهد تا مورد رحمت قرار گیرد.
💡 در متون مذهبی، از کسانی که به دنبال واسطه برای رسیدن به درگاه خداوند هستند، با عنوان مستشفع یاد شده است تا دعا پذیرفته شود.
💡 او با قلبی متوسل، از بزرگان دین به عنوان مستشفع یاد کرد تا شاید دعای آنها راهگشای مشکلات بسیار دشوار و طاقتفرسای زندگیاش باشد.