مستکشف
مترادفها
کاشف، جستجوگر، کشفکننده
لغت نامه دهخدا
مستکشف. [ م ُ ت َ ش ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استکشاف. برهنه کردن خواستن از کسی. ( از منتهی الارب ). درخواست کننده که چیزی را برای او کشف کنند. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استکشاف شود.
فرهنگ عمید
آن که طلب کشف چیزی می کند.
جمله سازی با مستکشف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن مستکشف جسور با تجهیزات محدودی که داشت، توانست برای اولین بار از میان جنگلهای انبوه و ناشناختهای که در آن منطقه بود عبور کند.
💡 هر مستکشف بزرگی میداند که برای کشف سرزمینهای جدید، باید با سختیها و چالشهای طبیعت دست و پنجه نرم کند و هرگز ناامید نشود.
💡 در کتابهای تاریخ، نام آن مستکشف مشهور همواره به عنوان کسی که مسیرهای جدید تجاری را برای بشر باز کرد، ثبت شده است.