لغت نامه دهخدا
مستحیی. [ م ُ ت َح ْ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استحیاء. شرمگن. شرمگین. خجلت زده. ( اقرب الموارد ). رجوع به استحیاء شود.
مستحیی. [ م ُ ت َح ْ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استحیاء. شرمگن. شرمگین. خجلت زده. ( اقرب الموارد ). رجوع به استحیاء شود.