مستحوذ

چیره شدن، تسخیر کننده، غلبه کننده

رها کردن، از دست دادن

مستحوذ. [ م ُ ت َ وِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استحواذ. غلبه کننده و مستولی بر کسی. ( اقرب الموارد ). رجوع به استحواذ شود.