مستباء

لغت نامه دهخدا

مستباء. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از استباءة. رجوع به استباءة شود.
مستباء. [ م ُ ت َ ب َءْ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استباء. خمر که برای نوشیدن خریده باشند. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به استباء شود.