لغت نامه دهخدا
( مسافعة ) مسافعة. [ م ُ ف َ ع َ ] ( ع مص ) به بال زدن کبوتر و مرغ یکدیگر را. ( منتهی الارب ). با بال زدن مرغان یکدیگر را. و رجوع به سفع شود. || زنا کردن با یکدیگر. ( اقرب الموارد ). || دنبال کردن و مطارده. || معانقه کردن، و گویند به معنی مضاربه و یکدیگر را زدن. || یکدیگر را سیلی زدن. || با یکدیگر جنگیدن. ( اقرب الموارد ). و رجوع به مسافع شود.