مریعه

لغت نامه دهخدا

( مریعة ) مریعة. [م َ ع َ ] ( ع ص، اِ ) مؤنث مریع. رجوع به مریع شود. || زمین یا فراخی و ارزانی سال. ( منتهی الارب ). أرض مریعة؛ زمین حاصلخیز. ( از اقرب الموارد ).