مریطاوان

لغت نامه دهخدا

مریطاوان. [ م ُ رَ ] ( ع اِ ) تثنیه مریطاء. دو طرف عانه مرد که موی بر آنها نباشد. ( از بحر الجواهر ).مرطاوان. ( اقرب الموارد ). و رجوع به مرطاوان شود.