لغت نامه دهخدا
مرکند. [ م َ رَ ک َ ] ( اِخ ) پایتخت سغدیان در لشکرکشی اسکندر. برخی آن را همان سمرقند دانسته اند. ( تاریخ ایران باستان ج 2 ص 1701 ).
مرکند. [ م َ رَ ک َ ] ( اِخ ) پایتخت سغدیان در لشکرکشی اسکندر. برخی آن را همان سمرقند دانسته اند. ( تاریخ ایران باستان ج 2 ص 1701 ).
پایتخت سغدیان در لشکر کشی اسکندر