مرصعه

لغت نامه دهخدا

( مرصعة ) مرصعة. [ م ُ رَص ْ ص َ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث مرصع که نعت مفعولی است از مصدر ترصیع. رجوع به مرصع و ترصیع شود.