لغت نامه دهخدا
مردرایی. [ م َ ] ( حامص مرکب ) با رأی و همت مرد. مردانگی. مردی:
زن افکندن نباشد مردرایی
خودافکن باش اگر مردی نمائی.نظامی ( خسرو و شیرین ص 51 ).
مردرایی. [ م َ ] ( حامص مرکب ) با رأی و همت مرد. مردانگی. مردی:
زن افکندن نباشد مردرایی
خودافکن باش اگر مردی نمائی.نظامی ( خسرو و شیرین ص 51 ).