لغت نامه دهخدا
( مراکلة ) مراکلة. [ م ُ ک َ ل َ ] ( ع مص ) پای با کسی زدن. ( زوزنی ). با پا زدن به کسی: راکل الصبی صاحبه؛ تضاربا بالارجل. ( از متن اللغة ).
( مراکلة ) مراکلة. [ م ُ ک َ ل َ ] ( ع مص ) پای با کسی زدن. ( زوزنی ). با پا زدن به کسی: راکل الصبی صاحبه؛ تضاربا بالارجل. ( از متن اللغة ).