لغت نامه دهخدا
( مراهصة ) مراهصة. [ م ُ هََ ص َ ] ( ع مص ) سخت گرفتن قرض دار خود را به تقاضا و در نظر داشتن او را. ( منتهی الارب ). مترصد و مراقب بدهکار بودن. ( از متن اللغة ). مراصد ومواظب غریم و بدهکار خود بودن. ( از اقرب الموارد ).
( مراهصة ) مراهصة. [ م ُ هََ ص َ ] ( ع مص ) سخت گرفتن قرض دار خود را به تقاضا و در نظر داشتن او را. ( منتهی الارب ). مترصد و مراقب بدهکار بودن. ( از متن اللغة ). مراصد ومواظب غریم و بدهکار خود بودن. ( از اقرب الموارد ).