لغت نامه دهخدا
( مراهاة ) مراهاة. [ م ُ ] ( ع مص ) ( از «ر هَ و» )نزدیک کسی شدن و گرد آمدن با وی. ( از منتهی الارب ). به کسی نزدیک شدن و با او اجتماع کردن. ( از اقرب الموارد ). مقاربة. ( متن اللغة ). || سخن نرم گفتن با کسی. ( از منتهی الارب ). محامقة. ( از متن اللغة ).