مرافید
لغت نامه دهخدا
مرافید. [ م َ ] ( ع ص، اِ ) گوسپندان که شیر خشک نکنند در تابستان و زمستان. ( از منتهی الارب ). گوسفندانی در هر فصلی شیر دهند. ( ناظم الاطباء ). گوسپندی که در تابستان و زمستان شیرش قطع نشود. ( از اقرب الموارد ). رجوع به مُرافِد شود.
جمله سازی با مرافید
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در داستانهای قدیمی، همیشه گروهی از مرافید و افراد بیبندوبار در گوشه و کنار شهر زندگی میکردند که از قوانین جامعه پیروی نمیکردند.
💡 داستان زندگی او نشان داد که چگونه فردی از میان مرافید و لایههای پست جامعه، توانست با تلاش خود به جایگاه اجتماعی بالایی برسد.
💡 حکومت برای حفظ نظم و امنیت عمومی، تلاش کرد تا از فعالیت مرافید و اراذل و اوباش در کوچهپسکوچههای شهر جلوگیری و آنها را کنترل کند.