لغت نامه دهخدا
( مراباءة ) مراباءة. [ م ُ ب َ ءَ ] ( ع مص ) پرهیز کردن و ترسیدن از کسی. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). || نگریستن کسی را. ( از منتهی الارب ). مراقبت کردن. پاییدن. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). || نگاه داشتن و نگاهبانی کسی کردن. ( از منتهی الارب ). حراست کردن. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ).