لغت نامه دهخدا
مخبثان. [ م َ ب َ ] ( ع ص ) مردی که یاران خبیث داشته باشد اما خاص است به ندا. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). مردی که یاران خبیث داشته باشد و مخصوص است به ندا که یا «مخبثان » گویند و «المخبثان » نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ماده قبل شود.
