واژه «محذاء» صفتی عربی است که در متون فارسی نیز به کار رفته است. این کلمه به فردی گفته میشود که بسیار غیبت میکند و پیوسته درباره دیگران بدگویی دارد. محذاء معمولاً کسی است که عیبها و سخنان پنهان مردم را نقل میکند. در برخی منابع لغوی، این واژه معنایی گستردهتر هم دارد. بر این اساس، محذاء به شخص فتنهانگیز میان مردم نیز گفته میشود. یعنی فردی که با سخنان خود اختلاف و دشمنی ایجاد میکند. چنین شخصی با نقل حرفها، آرامش جمع را بر هم میزند. در فرهنگ اخلاقی، این رفتار ناپسند و زیانآور دانسته شده است. بنابراین، محذاء به کسی اطلاق میشود که هم غیبتگر است و هم موجب تفرقه و فتنه میشود.
محذاء
لغت نامه دهخدا
محذاء. [ م ِ ] ( ع ص ) بسیار غیبت کننده. ( منتهی الارب ). || فتنه افکن میان مردم. ( از اقرب الموارد ).