لغت نامه دهخدا
محجلین. [ م ُ ح َج ْ ج َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ محجل ( در حالت نصبی و جری ).
- قائد الغرالمحجلین؛ لقبی است علی علیه السلام را، پیشوای گروه سپیدجبهگان ودست و پای سفیدان از کثرت وضو و مسح، و یا آنکه مأخوذ است از حدیث نبوی که: امتی الغر المحجلون یوم القیامة من آثارالوضوء. ( از یادداشت مرحوم دهخدا ). و علی علیه السلام قائد این امت است. || در شاهدزیر لقبی است نبی اکرم ( ص ) را: و آخر ایشان در نوبت و اول در رتبت... سید المرسلین... و قائد الغرالمحجلین... برای عز نبوت و ختم رسالت برگزید. ( کلیله و دمنه چ مینوی ص 2 ).
