محتزز
مترادفها
عزیز، ارجمند، گرامی
لغت نامه دهخدا
محتزز. [ م ُ ت َ زِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از احتزاز. بُرَنده. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). کسی که می بُرَد. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
درونده و برنده
عزیز، ارجمند، گرامی
محتزز. [ م ُ ت َ زِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از احتزاز. بُرَنده. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). کسی که می بُرَد. ( ناظم الاطباء ).
درونده و برنده