لغت نامه دهخدا مستغزر. [ م ُ ت َ زِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استغزار. آنکه چیزی را میدهد تا افزون بر آن واپس گیرد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). مغازر. رجوع به استغزار و مغازر شود.