مجتوی

لغت نامه دهخدا

مجتوی.[ م ُ ت َ ] ( ع ص ) مکروه دارنده. ( آنندراج ). نفرت دارنده و ناپسند دارنده جایی را اگر چه بروی خوش گذرد. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).