لغت نامه دهخدا
مزدهی. [ م ُ دَ ها ] ( ع ص ) مغرور. خودپسند. متکبر. ( ناظم الاطباء ). تکبر کننده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || سبک و سهل دارنده. سبک و سهل دارنده کسی را. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ).
مزدهی. [ م ُ دَ ها ] ( ع ص ) مغرور. خودپسند. متکبر. ( ناظم الاطباء ). تکبر کننده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || سبک و سهل دارنده. سبک و سهل دارنده کسی را. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ).