متوطی

لغت نامه دهخدا

متوطی ٔ. [ م ُ ت َ وَطْ طِءْ ] ( ع ص ) آن که زیر پا سپرد. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). در زیر پای سپرده وپایمال شده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به توطؤ شود.