متوسد

مترادف‌ها

تکیه‌زده

متضادها

ایستاده

لغت نامه دهخدا

متوسد. [ م ُ ت َ وَس ْ س ِ ] ( ع ص ) آنکه بالین گرداند چیزی را. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). کسی که قرار میدهد چیزی را زیر سر خود مانند بالش. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به توسد شود.

فرهنگ معین

(مُ تَ وَ سِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) تکیه کننده.

فرهنگ عمید

آن که چیزی را برای خود بالین قرار دهد و به آن تکیه کند.

فرهنگ فارسی

تکیه کننده.

جمله سازی با متوسد

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 شاعر با آرامشی عمیق بر بالشت نرم و مخملین خود متوسد و به تماشای ستارگان پردرخشان در آسمان شب مشغول شد.

💡 او در حالی که بر صندلی چوبی قدیمی در ایوان خانه متوسد بود، با دقت به صدای باران که بر سقف می‌بارید گوش می‌داد.

💡 مسافری خسته پس از پیمودن مسیر طولانی، بر تپه‌ای کوچک متوسد و لحظاتی را در آرامش و سکوت طبیعت سپری کرد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران