متلمح
لغت نامه دهخدا
متلمح. [ م ُ ت َ ل َم ْ م ِ ]( ع ص ) ناشتا شکننده. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). کسی که ناشتاشکن میخورد. ( ناظم الاطباء ). || لب لیسنده. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). کسی که لب خود را می لیسد. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تلمح شود. || چشنده. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با متلمح
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او در سخنان خود سعی داشت به مشکلات موجود در سازمان به شکلی متلمح باشد تا مدیران متوجه بحرانها شوند.
💡 نویسنده با استفاده از استعارههای بسیار ظریف و پیچیده، تلاش کرد تا به مسائل اجتماعی مهم در داستان خود به شکلی هوشمندانه متلمح باشد.
💡 در آن جلسه بسیار حساس، او به جای بیان مستقیم، سعی کرد به حقایق پنهان و رازهای نهفته در قرارداد متلمح باشد.