متلثم
مترادفها
نقابدار، پوشیده صورت
متضادها
بینقاب، آشکار
لغت نامه دهخدا
متلثم. [ م ُ ت َ ل َث ْ ث ِ ] ( ع ص ) آن که دهان بند نهد. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آن که بر دهان وی دهان بند باشد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تلثم شود.