متفرط
متضادها
معتدل، میانه رو
لغت نامه دهخدا
متفرط. [ م ُ ت َ ف َرْ رِ ]( ع ص ) اسب پیشی گیرنده بر رمه. ( از اقرب الموارد ). کسی که در پیش میشود و پیشی میگیرد. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با متفرط
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در مسیر رسیدن به کمال، انسان باید از هرگونه رفتار متفرط و افراطی پرهیز کند تا بتواند تعادل لازم را در زندگی شخصی و اجتماعی خود برقرار سازد.
💡 بسیاری از مشکلات اجتماعی از رفتارهای متفرط و زیادهروی در حقوق و تکالیف ناشی میشوند که باعث ایجاد شکاف و بیعدالتی در میان شهروندان میگردد.
💡 از نظر فلسفی، هرگونه نگاه متفرط به مسائل هستی میتواند باعث گمراهی انسان و دور شدن او از حقیقت و واقعیتهای موجود در جهان پیرامون شود.