لغت نامه دهخدا
مسترعف. [ م ُ ت َ ع ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استرعاف. اسب درگذرنده از اسبان و پیش شونده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استرعاف شود.
مسترعف. [ م ُ ت َ ع ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استرعاف. اسب درگذرنده از اسبان و پیش شونده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استرعاف شود.