لغت نامه دهخدا
متشرک. [ م ُ ت َ ش َرْ رِ ] ( ع ص ) شریک و انباز و بهره دار. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).
متشرک. [ م ُ ت َ ش َرْ رَ ] ( ع ص ) بمعنی مشترک است:
و لا یستوی المرآن هذا ابن حرة
و هذا ابن اخری ظهرها متشرک.؟ ( ذیل اقرب الموارد ).
متشرک. [ م ُ ت َ ش َرْ رِ ] ( ع ص ) شریک و انباز و بهره دار. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).
متشرک. [ م ُ ت َ ش َرْ رَ ] ( ع ص ) بمعنی مشترک است:
و لا یستوی المرآن هذا ابن حرة
و هذا ابن اخری ظهرها متشرک.؟ ( ذیل اقرب الموارد ).
