متشاکل
لغت نامه دهخدا
متشاکل. [ م ُ ت َ ک ِ ] ( ع ص ) موافقت کننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مناسب و موافق و پسند شده یکی مر دیگری را. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تشاکل شود.
فرهنگ معین
(مُ تَ کِ ) [ ع. ] (اِفا. ) ۱ - موافقت کننده. ۲ - چیزی که مانند و موافق چیزی دیگر باشد.
فرهنگ عمید
همانند.