کلمه «متسنم» به معنای چیزی است که بر چیزی دیگر برآمده یا نهاده شده باشد و حالت برآمدگی یا برجستگی داشته باشد. این واژه همچنین میتواند برای کسی به کار رود که ناگاه و بدون هشدار چیزی را گرفته یا چنگ میزند، یعنی ناگهانی و سریع عمل میکند. به عبارت دیگر، متسنم هم صفت برآمدگی و نمایان بودن است و هم صفت رفتار ناگهانی و غافلگیرکننده در گرفتن یا تصرف چیزی. این کلمه در منابع قدیمی فارسی به حالت برجسته یا فروگیرنده اطلاق شده است و نشاندهنده ویژگی مشخصی در جسم یا رفتار است. کاربرد آن هم در توصیف اشیای فیزیکی و هم در رفتار انسانها دیده میشود. متسنم میتواند نمادی از شدت، ناگهانی بودن و برجستگی باشد. بنابراین، «متسنم» هم به معنای برآمدگی و نمایان بودن چیزی و هم به معنای عمل ناگهانی و غافلگیرکننده به کار میرود.
متسنم
لغت نامه دهخدا
متسنم. [ م ُ ت َ س َن ْ ن ِ ] ( ع ص ) برآینده بر چیزی. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). برآمده. ( ناظم الاطباء ). || نشانیده شده. نهاده شده بر چیزی. ( ناظم الاطباء ). || کسی که ناگاه و به طور غفلت چنگ می زند وفرامی گیرد. ( ناظم الاطباء ). ناگاه فروگیرنده. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تسنم شود.